Warsztaty z dnia 8 grudnia 2025 r. były spotkaniem podczas którego uczestnicy poznali jedno z najstarszych polskich zwyczajów bożonarodzeniowych – dekorowanie domu zieloną gałązką lub wieszanie “sadów” ze słomy, jabłek i ozdób czyli podłaźniczki.
Podłaźniczka to jedna z najstarszych polskich świątecznych dekoracji, stosowana zanim upowszechniła się współczesna choinka. Jest to zielona gałąź iglasta (najczęściej jodły, świerku lub sosny), którą wieszano pod sufitem w okresie Bożego Narodzenia – zwykle czubkiem w dół. Podłaźniczka była symbolem: życia i odrodzenia, dostatku, ochrony domu przed złymi mocami, błogosławieństwa na Nowy Rok.
Choinka, jaką znamy dziś, rozpowszechniła się w Polsce dopiero w XIX–XX wieku, a podłaźniczka jest starszą i bardziej słowiańską formą dekoracji świątecznej.
Uczestnicy dzisiejszego spotkania tworzyli podłaźniczki z naturalnych materiałów, dekorując je własnoręcznie wykonanymi bibułowymi łańcuchami, wycinankami, jabłkami czy orzechami. Poznali również symbolikę dawnych świątecznych ozdób, a wszystko pod czujnym okiem Michała Kowalika - twórcy ludowego. To była kolejna możliwość poznania i obcowania z jakże bogatą kulturą i tradycją ludową naszych przodków.
Projekt dofinansowany ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji w ramach programu Nasze tradycje.
